امروز به ارشیو وبلاگم رفتم و مطالب قدیمی را خواندم. اولین چیزی که امروز در نوشته ها توجهم را جلب کرد غلط های املایی بود. غلط های املایی ناشی از سریع نوشتن. به یاد آوردم شرایطی را که قبلا می نوشتم. به کافی نت می رفتم و برای اینکه هزینه کافی نت زیاد نشود تند و تند می نوشتم و گاهی حروفی از واژه ها نوشته نمی شد.

 چققققدر شرایط عوض شده! آن روز ها آرزویم داشتن اینترنت پر سرعت بود تا با خیال راحت بشینم و بنویسم.چقققدر تنها بودم و تمام فکرم با خبر شدن از حال دوستان بود. و اینترنت تنها همدم من بود.

دومین نکته ای که در نوشته هایم توجهم را جلب کرد بی باکی در نوشتنم بود. چه بی باکانه آنچه را در ذهنم می گذشت ،می نوشتم. حتی ذره ای ملاحظه دیگران را نمی کردم.

بالاخره مشکلات فنی بلاگفا هم حل شد و من باز می توانم اینجا مطلب بنویسم. حقیقتا وقتی دیدم مشکل بلاگفا رفع شده ذوق زده شدم.