5سال بعد

صحنه اول:

دوستان مجرد همه نشستن و میخندن .در باز میشه اون دختر با بچه ای بغل وارد میشه!خسته و کوفته!به دوستان میگه زود باید برگردم.ناهار یا شام بپزم!

صحنه دوم

دوستان همه جمعند.زن به مرد میگه ساعت 2 بعد از نصفه شبه بریم خونه!مرد میگه کجا بریم دور هم هستیم خوشیم.2 ساعت دیر تر بخواب چیزی میشه؟!

صحنه اول :

دختر وارد جمع دوستان میشود !دوستان همگی جیغ می کشن و او را در آغوش میکشن . تبریک می گویند و میگویند چقدر خوشحالیم که ازدواج کردی!!!

دختر با افتخار از آشنایی تا مراسم عقدشون رو توضیح میده!!!

صحنه دوم :

پسر وارد جمع دوستان میشود! دوستان همگی شروع به فحش دادن به او میکنند!!!بالاخره خر شدی!از بین رفتی!و پسر تلاش میکنه ازدواجش را توجیه کنه!!!

چرا؟!چرا چنین است؟!

چند روز پیش با یکی از دوستان صحبت می کردیم .صحبت به دیدگاه آن دوست عزیز نسبت به زنان کشید.ایشان نظرش را درمورد زنان چنین بیان کرد:

      "زنان موجودات قابل ترحم و بدبخت هستند.دلم برایشان میسوزد!

       هیچ زنی را بیش از 3ساعت در روز بیشتر نمیتوانم تحمل کنم.دوست دارم   یه زن بیاید خانه ام و بعد از سه ساعت بره!

       زنان را به خاطر س  ...ک  ... س دوست دارم . اصلا دوست ندارم زن بهم گیر بده!

       وقتی میرم پپیش دوستام خوش بگذرونم زنگ بزنه بگه   کجایی؟چه کار میکنی؟دوست ندارم بهم بگه پیشم بمون....!

       بارها و بارها بودن با زنان را تجربه کردم و همیشه به همین نظر در مورد زنان رسیدم!!! "

میتوانم تصور کنم که زنان و دخترانی که این متن را میخوانند چگونه از عصبانیت چهرشان برآشفته میشود!و درصدد ند تا نظری جانانه بگذارند!

میتوانم تصور کنم بعضی از مردان و پسرانی را که  با خواندن این متن بادی بر غبغبه انداخته و میگویند درست گفته!بیشتر باید میگفت!

میتوانم تصور کنم ....!

اما نمیتوانم تصور کنم زنانی را که با خواندن این متن به فکر فرو رفته و بگویند :چرا چنین دیدگاهی نسبت به زن دارد؟

از دوستان عزیز میخواهم که نظرات خود را درمورد زن و این نوشته همینجا بگذارند.و یادمان نرود در سرشت زن همواره نوعی قدرت و نیروی شفا بخشی وجود دارد که سبب بازگشت انرژی های از دست رفته مرد میشود.و مرد است که با همراهی زن و ارزش نهادن به وجود زن او را در این امور قوی تر و قویتر میسازد.